De ontelbaren

Omschrijving

'In het wachthokje lagen drie mannen. De mannen sliepen, of deden alsof. Ze lagen dicht tegen elkaar, in de hoek die het meest beschermde tegen de regen, hun benen opgetrokken. Ze sliepen met het hoofd op hun armen, op de blote, betonnen vloer. Van twee waren de schoenzolen kapot, een van de schoenen leek te grijnzen met een losse lip. De mannen verroerden zich niet. Ze aarzelde, keek of de bus er al aankwam. Nee. De man die het verst weg lag, opende zijn ogen, keek haar aan.' In een toekomst die niet eens zo ver weg lijkt, overspoelen tienduizenden, honderdduizenden, uiteindelijk miljoenen vreemdelingen het rijke Westen. De situatie loopt snel uit de hand. Overal dreigt de menselijke invasie het leven in de keurige gezinnen volkomen te ontwrichten. Iedereen krijgt honger. Winkels worden geplunderd. De overheid staat machteloos. Er vallen doden. De bezwerende roman De ontelbaren van Elvis Peeters, die in Vlaanderen als auteur al jaren bekend is, kreeg een veelzeggend motto mee: `In mijn land wil eenieder tarwebrood eten. / Geen wil tarwe zaaien' (Paul van Ostaijen). Het is een evocatieve, hopelijk niet al te profetische roman over menselijke verlangens naar geluk en veiligheid in een wereld vol verschillen, onrust en onbegrip. Hoe veerkrachtig is een samenleving die belaagd wordt door vluchtelingen? Welke principes komen onder druk te staan? Peeters slaagt er wonderwel in om deze prangende actuele thematiek te omcirkelen in een korte en glasheldere, ontluisterende maar tegelijk uiterst humane roman.