Oorlogsdagboek van Dr. G. Italie

Omschrijving

Binnen de Nederlandse literatuur zijn veel voorbeelden te noemen van oorlogsdagboeken — waarvan die van Anne Frank en Etty Hillesum de bekendste zijn — maar interessant in het geval van Gabriel Italië is, dat hij gedurende de hele oorlog een dagboek heeft kunnen schrijven en bewaren. Zijn dagboek begint al voor de oorlog, als hij lesgeeft aan het Gymnasium Haganum in Den Haag en omvat de hele periode van zijn ervaringen in Barneveld, Westerbork, Theresienstadt en weer terug in Den Haag. Een zo uitgebreide geschiedenis is niet vaak te boek gesteld om de eenvoudige maar vreselijke reden dat de meeste gedeporteerden niet terugkwamen en met hen ook hun aantekeningen verdwenen. Dit dagboek bevat de directe weergave van de reizen naar de kampen, de aankomst, de procedures, het leven in het kamp (en met name hoe Italië zijn orthodoxe levensstijl probeerde voor te zetten, wat natuurlijk nauwelijks vol te houden was), de bevrijding en de terugtocht naar Nederland. Gabriel Italië was een genadeloze observator van zijn eigen leven. Feiten en persoonlijke gebeurtenissen beschrijft hij afstandelijk, onderkoeld, in een soms bijna cynische woordkeus. De keren dat hij zich emotioneel uit, bijvoorbeeld over het verlies van zijn zoon, komen des te harder aan en snijden door merg en been. Omdat de hedendaagse lezer uiteraard bekend is met de afloop van de geschiedenis en weet waar de toenemende beperkingen en maatregelen uiteindelijk toe zouden leiden, spreekt uit het dagboek een onontkoombare beklemming. Het oorlogsdagboek van dr. G. Italië is deel 6 in de Bibliotheek van de Genocide. Het verschijnt in samenwerking met Het centrum voor Holocaust- en Genocidestudies.